Malmö ve Lund

Kopenhag'da bir tam gün boşum olunca hemen yakınlardaki iki şehre günübirlik bir kaçamak yaptım. Malmö zaten Kopenhag'a yarısı deniz altından, yarısı üstten bir yolla bağlı. Lund da üniversite şehri olarak bilinen tarihi bir yerleşim yeri. 

Kopenhag - Lund tüm gün geçerli gidiş dönüş bileti kişi başı 220 Danimarka Kronu tutuyor (Yaklaşık 100 TL). Bu biletle yol üstündeki Malmö'yü de geziyoruz, zaten çok sık tren var bu hatta. Danimarka kronunu 2'ye İsveç kronunu 3'e bölüp TL olarak hesapladım ben gezimde (Eylül 2015). Danimarka'dan İsveç'e geçince ilk hissettiğiniz şey fiyatların ucuzlaması oluyor. 

Tren Kopenhag'dan Lund tren istasyonuna yarım saatte ulaşıyor. 1600'lerde kurulmuş İsveç'in ilk üniversitesi bugün 40.000 küsur öğrencisiyle aynı zamanda ülkenin en büyük üniversitesi de. Bir nevi Eskişehir gibi yani. Şehrin tarihi merkezi gayet iyi korunmuş durumda ama çeperde de bolca yeni yerleşimler mevcut. 

Biz gezimize All Saint Kilisesi ile başlıyoruz. 1892'de yapılmış bu tuğladan kilisenin ardından Botanik Bahçesi'ne (Botaniska Tradgarden) geçiyoruz. Şehrin merkezindeki bu güzel bahçe, envai çeşit bitkiye de ev sahipliği yapıyor. Biz bulamadık ama girişteki Information kısmından aldığımız haritaya göre hemen bu binanın arkasında erguvan bile varmış. İstanbul'a has endemik bir tür olan erguvanı bu soğuk iklimde hem de seranın dışında nasıl yetiştiriyorlar şaşırdım açıkçası. 

Botanik bahçesinin içinde bir de sera var. Saat 11'de açılan serada çok daha nemli/sıcak iklimlerden getirilmiş bitkileri bulabilirsiniz. Seranın yanındaki küçük göletteki nilüferler de çok güzel. Bu arada serada nilüfer benzeri bir bitki çok ilginç geldi bana; fotoğrafını da yayınlayayım burada tam olsun.

Botanik bahçesinden sonra kaybola kaybola sonunda Kutsal Ruh Kilisesini (Church of Holy Spirit) buluyoruz. 1968'de yapılmış bu modern kilise binası daha önce gördüğüm kiliselere hiç benzemiyor. İlginç bir dini yapı olmuş. 

Şehrin merkezine doğru geri dönerken 1867'de inşa edilen Lund Gözlemevi'nin yanından geçiyoruz. Lund'daki ilk gözlemevi 1672 yılında inşa edilmiş ancak 1676 yılındaki Lund Savaşında yıkılmış. Şimdiki gözlemevinin yapılması için bi 200 yıl kadar beklemek gerekmiş. 

Merkezdeki Lund Katedrali tahmin edileceği üzere şehrin en eski yapısı. Zaten diğer tarihi yapıları da katedralin etrafında görebilirsiniz. Katedralden aşağı inerken sağdaki kitapçıdan tarihi merkezin güzel bir eskizini alıyorum. Kopenhag'daki muadillerinin yarısından bile ucuz fiyatlar bu arada. 

Katedralin etrafında Bibliotek, Kungshuset (Kral'ın Evi) ve Tarih Müzesini de görebilirsiniz. Pazartesi günü kapalıydı tarih müzesi. Bi de Kültüren Müzesi var etrafta ama onu da biz pas geçtik Malmö'ye doğru yollanmak için. Lund özellikle üniversite okumak isteyenler için huzurlu bir şehir. 

15 dakikalık bir tren yolculuğu sonunda Malmö'ye varıyoruz. Malmö'de aslında çok fazla gezecek yerimiz yok. Önce liman bölgesinde yer alan İsveç'in en yüksek gökdeleni Turning Torso'ya doğru yürüyoruz. Bu 90 derece dönmüş ilginç gökdelen 2005'te açılmış. Sonra benzerleri başka yerlere de yapılmış. 

Ardından Malmö Kalesine geçiyoruz. Etrafına hendek kazılmış bir kale bu ve şu an içinde bir müze ve akvaryum barındırıyor. Pek ilgimizi çekmediğinden pas geçiyoruz bu müzeyi de. Etrafındaki balıkçı kulübelerinin yanından geçip merkezdeki trafiğe kapalı sokaklarda turluyoruz bir süre. 

Şehrin lüks merkezinden güneye devam ederseniz daha çok göçmenlerin yaşadığı bölgelere geliyorsunuz. Türklerin, İranlıların, Çinlilerin, Taylandlıların mekanları dolu buralar. 

Yemek yemek için önce vejataryen Cafe Glassfabriken isimli bir mekanı arıyoruz. Ne yazık ki verilen adreste yeller esiyor; mekan kapanmış. Bu sefer yanımdaki arkadaşıma geçiyor seçim hakkı ve soluğu bir Steak House'da alıyoruz. :) Kött Baren isimli mekanda içki dahil kişi başı 200 lira civarı bir fiyata karnınızı doyurabiliyorsunuz. Vejataryenler için daha hesaplı patates kızartması gibi seçenekleri mevcut. Tatlı için Kao's isimli mekana geçiyoruz. Çok mu lezzetliydi tatlılar? Ortalama... Olmasa da olur yani. 

En son Malmö Sinagogunun yanından geçiyoruz. Önündeki yol trafiğe kapanmış, etrafta herhangi bir tabela ya da açık kapı yok. Yine de Davut yıldızından belli sinagog olduğu. İskandinav ülkelerinde bile huzurlu Yahudi dini yapıları olamıyor ne yazık ki. 

Malmö tren istasyonundan trenimize atlayıp dönüyoruz Kopenhag'a. Tren istasyonunda ücretsiz şifresiz WiFi da var, gidenlere duyurulur. 

Fotoğraf Listesi: 

1- Lund Botanik Bahçesi'ndeki nilüfer benzeri bitki
2- Kutsal Ruh Kilisesi'nin modern binası
3- Lund Katedrali
4- Yanar dönerli Turning Torso
5- Bu da Malmö'de St. John Kilisesi'nin hemen alt tarafında karşımıza çıkan fütüristik bir metro istasyonu
6- Malmö Sinagogu

Önerilen Sayfalar: Kopenhag'dan gezi yazıları

* Kopenhag - Geniş Geniş * Kopenhag Bir Günde Gezilebilir mi?
* Danimarka'da, Kopenhag'ın göbeğindeki komün: Christiania 

. 

Şirin Çek Kasabası Olomouc

Brno'dan günübirlik bir yolculuk yaptım Olomouc'a (Olomos okunuyor). Çek Cumhuriyeti'nin kasabamsı sevimli bir şehri Olomouc. Çek Cumhuriyeti'nde ulaşım için Student Agency'ye gitmek en makulü diyorlar biz de öyle yapıp Brno'dan kişi başına 105 Korun'a biletlerimizi alıyoruz. Yaklaşık 1 saatte varıyoruz Olomouc terminaline.

Önce Masarykova Trida Caddesi boyunca şehre doğru yürüyüp nehrin ilk kolundan sonra ikinciden önce Nabre Zi boyunca sağa kıvrılıyoruz. Yeşil çatısıyla hemen dikkat çeken 100 yıllık Olomouc Ortodoks Kilisesi var karşımızda. Altın rengi soğan kubbelerindeki Rus etkisi hemen göze çarpan bu kilise çok da eski değil, 1939'da yapılmış. Biraz daha devam edince bu sefer çok daha eski tarihli bir dini yapı çıkıyor karşımıza: Hradisko Manastırı. 1078'de Morava Nehri kıyısına inşa edilmiş bu yapı 1784'de askeriyeye devrediliyor. 1802'den beri de askeri hastane olarak hizmet veriyor.

Nehrin öbür tarafına geçme vakti artık. Yeşillikler arasında karşıya geçip bahçeli güzel evlerin olduğu semtin ardından merkeze geliyoruz. Radnice denilen Hükümet Konağı'nın altında Turist Information yer alıyor. Buradan haritamızı ve gezilecek yerlerle ilgili bilgileri alıp başlıyoruz dolaşmaya. Aralık ortasında Christmas Market bu merkezdeki meydana açılmış. Hava 4 gibi karardığından Christmas Market'in tadını çıkartma işini akşama erteleyip önce Slovanska üzerindeki Church of Immaculate Conseption'a uğruyoruz. Daha önce görmediğim bir İsa figürü var burda: Çarmıha gerilmiş ama camdan vitray şeklinde. Az aşağıda da Saint Maurice Kilisesi (Kostel Svateho Marice) var. Bu kilisenin kulesine çıkıp şehri izlemek de mümkün.

Güneye inip bu sefer başlıyoruz çeşmeleri gezmeye. Olomouc bolca Barok dönemi çeşmelerle dolu. 1700'lerin başından kalma bu çeşmeler eski Roma Tanrılarını karşımıza çıkarıyor. Jüpiter, Merkür, Neptün, Herkül... Herkül Çeşmesinin zeminindeki hikayesine göre bu çeşme 1687'de Türklerin Viyana kuşatmasında başarısız olması anısına inşa edilmiş. Ayrıca Olomouc'un kurucusu kabul edilen Jül Sezar'ın da bir çeşmesi meydanda karşınıza çıkacaktır.

Meydandaki Hükümet Konağı ayrıca Astronomik saate de ev sahipliği yapıyor. 100'lerce yıllık ömrü boyunca defalarca yenilenmiş bir saat bu aslında ama en son 2. Dünya Savaşından sonra yıkılan saatin yerine Varşova Paktı'na üye Çekoslovakya'da Sosyalist Gerçekçilik akımına uygun şekilde çalışanları gösteren bir saat yapılmış. Şimdilerde saati eski hallerinden birine dönüştürmeyi düşünüyorlarmış.

Meydanda Hükümet Konağı'nın tam karşısında Edelmann Sarayı yer alıyor. Zamanının zenginlerinden birinin yaptırdığı bu sarayda şimdilerde dükkanlar ve bir tiyatro yer alıyor.

Olomouc denince en çok hatırlanacak anıt yine bu merkezde: Holy Trinity Column. 32 metre uzunluğunda, 1754'te yapılmış bu anıt UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde de yer alıyor.

Alttaki meydana inince yine çeşmeler ve Marian Plague Anıtı karşınıza çıkacak. 1700'lerin başında şehirde baş gösteren veba salgını sonrası dikilmiş.

Alt meydandan güneye devam ederseniz karşınıza Sen Catherine Manastırı çıkacak. 1951'de komünist dönemde müzeye çevrilen manastır 1287'de inşa edilmiş.

Hemen alt taraftaki Aksamitova Sokağı'na saparsanız merkezdeki en yeşillik parka ulaşacaksınız. Şehir surları boyunca uzanan bu parkın içinden ufak bir dere de akıyor. Ayrıca park şimdilerde bakımsız duran Yugaslav Askerler Mozolesi'ne de ev sahipliği yapıyor. Zamanında Yugoslavya toprağı olan bu anıt dağılma sonrası kime ait olduğu problem olduğundan bir türlü restore edilemiyormuş.

Surların arasındaki üstü kapalı merdivenlerden çıkınca önce Olomouc'un tescilli Art Nouveau evlerinden biri Villa Primavessi çıkacak karşınıza. Bu evin iç dekorasyonunda Gustav Klimt de görev almış.

10 metre devam ederseniz bu kez Sen Michala Kilisesini göreceksiniz. 1600'lerin sonlarında yapılan bu kilisenin özellikle iç süslemeleri güzel. Burdan doğuya devam edince Sen John Santander Şapeli'ne ulaşacaksınız. Zamanında buradaki hapisanede işkenceye uğramış John Santander.

Tramvay yoluna ulaşıp merkezin ters yönünde yürürseniz önce Modern Sanat Müzesi'ni ardından  Triton Çeşmesini göreceksiniz. Durmayın devam edin yürümeye. Olomouc'un en şaşalı katedrali az ileride solunuzda karşınıza çıkacak: Sen Wenceslas Katedrali. Biz bu gotik katedrale hava kararınca ulaşabildik. Orta Avrupa'nın karanlık sokakları nasıl efsaneler yaratıyor işte bu katedralin önünde çok net anladım. Katedralin yan tarafında şimdilerde müze olarak kullanılan kısım da zamanında buraya inşa edilmiş kalenin kalıntıları dönüştürülerek oluşturulmuş.

Merkeze dönüp Christmas Market'te vakit geçirebiliriz artık. En kısa gün yaklaşırken saat 4'te kararıyor hava. Karnımız da hafiften acıkmaya başladı. Çeklerin abur cuburlarından bahsedeyim biraz da. Bramboraky, patatesten mücver gibi yağda kızartılıyor. Biraz tuzluydu benim yediğim ama onun dışında lezzetliydi. Langose bizim lokmaya ya da bişiye benziyor; yağın içinde kızarmış hamurun üstüne tartar sosu, dövülmüş sarımsak ve rendelenmiş peynir koyuyorlar. Bi de tatlı olarak Trdelnik var. Aslında trdelnik bir dönem bizde de Kuzey ve Güney dizisiyle meşhur olmuştu. Makara deyip satılmaya başlanmıştı ama tutmayınca piyasadan kalktı. Bobin etrafına sarılmış ve üzerine şeker serpilmiş hamuru çevire çevire ateşin üstünde çıtır hale getiriyorlar. Bazı yerlerde (bizde de böyleydi) içine Nutella sürülüyor. Nutella'lı daha tatlı oluyor.

Karnımız da doyduğuna göre dönüş vakti geldi. Sevimli bir yer Olomouc, vaktiniz varsa ve yolunuz düşerse tavsiye ederim.

Fotoğraf Listesi:

1- Holy Trinity Column ve Kent Meydanı
2- Hradisko Manastırı
3- Altın rengi soğan kubbeleriyle Olomouc Ortodoks Kilisesi
4- Şehir surları ve altındaki park
5- Sosyalist Gerçekçilik üslubuna göre yenilenmiş astronomik saat

Önerilen Sayfalar:

- Çek Cumhuriyeti'nin Çok Bilinmeyen Şehri Brno 
- Viyana ve Modling'deki Seegrotte 
- Bir günlük Bratislava Gezisi

Çek Cumhuriyeti'nin Çok Bilinmeyen Şehri Brno

Çek Cumhuriyeti denince aklına Brno gelen biri değilimdir. Bi Prag'ı bilirim bi de film festivali nedeniyle duyduğum Karlovy Vary'yi. Dinnoşum Batuhan eğitim için Zlin'e gidince ben de gezi rotamı Çek Cumhuriyeti'ne kırdım ve gitmişken bir kaç şehir daha göreyim deyip soluğu Brno'da aldım.

Ulaşım:

Brno'ya ulaşımın en kolay yolu Viyana'dan otobüse binmek. Havaalanından Student Agency'nin otobüsleri Brno'ya hemen hemen 2 saatte bir kalkıyor ve yol 2 saat sürüyor. İnternetten ya da otobüse binerken 16 €'luk biletlerden alma şansınız var. Otobüs durağı hemen eski şehrin güneyinde ve merkezi yerlere yürüme mesafesinde. Brno'ya 3 saatte Prag'dan da otobüsle (ya da trenle) ulaşma şansınız var. Havaalanı da var Brno'nun ama pek işlek bir meydan değil.

Konaklama:

Ben booking.com'dan geceliği 25 €'ya, 2 kişilik ortak banyolu oda tuttum. Tam merkezdeydi. Her yer binadan çıkma mesafesindeydi. Kaldığım hostelin adı 7 Nights. Güler yüzlü, yardımsever çalışanları var. Hostel de temiz. Bir tek yataklar biraz sertti ama her şey yepyeniydi.

Genel Bilgi:

1000 sene önce kurulan Brno 380.000 nüfusu olan bir öğrenci şehri (90.000 öğrenci). 1948'de komünist sistem özerkliğini kaldırana kadar da Moravia'nın başkentiymiş. Aslında 2 gün gezilecek kadar ilgi çekici bir kent olsa da çok gözde bir turistik yerleşim yeri değil. Yine de eski Hükümet Konağı'nın olduğu binada Turist Information yer alıyor, faydalı bir haritayı buradan ücretsiz temin edebilirsiniz. Döviz büfelerinde kurlar çok uygun ve komisyon alınmıyor. Trafiğe kapalı Masarykova Caddesi üstündeki döviz büfeleri gayet iyiydi. Brno'da musluk suyu içilebiliyor. Bir de hemen her caddede ücretsiz WiFi var. İnternet lazım olursa bu kablosuz bağlantıları rahatça kullanabilirsiniz.

Yeme İçme:

Christmas Market nedeniyle ben bolca oradaki abur cuburlardan tıkındım. Mesela eritilmiş isli peynir çok lezzetliydi. Hakeza Langose ve Bramboraky de. Bi pizzacı gösterdi Batuhan o da ucuz ve lezzetliydi: Poe Poe. Koca pizzayı 52 Koruna satıyorlardı. Hem yemek hem de içmek için kaldığım binanın alt katındaki Skog'u tavsiye ederim. Bir de meşhur biracıları var: Starobrno. Brno'nun yerel birasının üretim yerinde (Mendlovo Namesti, Numara 20) güzel bir restoranda ister yemeğinizi yer ister bira seçeneklerini deneyebilirsiniz. İngilizce menüleri de var.

Gezilecek Yerler:

Ben gezmeye meşhur yer altı yapılarıyla başlıyorum. Öncelikle belirtmeden geçemeyeceğim; bu Çekler ölülerle ve kemiklerle fena halde kafayı bozmuş durumdalar. Daha önce ziyaret ettiğim Kutna Hora'da bir kilise tamamen insan kemikleriyle süslenmişti. Burada da bizi bolca ölü ve kemik bekliyor.

Gezmeye ilk başladığım nokta San James Katedralinin yan tarafındaki dehliz. Kilisenin etrafı eskiden hep mezarlıkmış, lakin şehir büyüdükçe kilise civarındaki araziler kıymetleniyor tabii ve buralara yeni yerler inşa edilmesi daha rantabıl oluyor. Tıpkı zamanında Ermeni mezarlığı olan alanın Gezi Parkı, TRT Radyoevi ve Divan Otel yapılması için ortadan kaldırılması gibi bu kilise yanındaki mezarlık da ortadan kaldırılıyor. Mezarlardan çıkan kemikler için kilisenin altına bir gömü kazılmaya başlıyor. Dehliz şeklinde bir süre kazılıp planlanandan önce sonlandırılıyor bu kazı ve mezarlardan çıkan iskeletler yığma şekilde buraya atılıyor. En son bu kısım kapatılıyor ve 1800'lerde böyle bir yer yapıldığı unutuluyor. Ta ki 2001'e kadar. 2001'de Avrupa'nın en büyük ikinci Ossuary'si (Türkçe'si Kemiklik sanırım) keşfediliyor ve 2012'de bu 50.000 kişinin kalıntılarını barındıran Kemiklik ziyarete açılıyor. İçerisi kemiklerin mağaza vitrini düzenlermiş gibi geometrik bir uyumla sergilendiği bir yer. Brno Ossuary'ye bilet alırken diğer yeraltı dehlizlerini de gezeceğinizi söylerseniz %10 indirim yapıyorlar haberiniz olsun.

Bir sonraki ziyaret güzergahım Vegetable Market altındaki Labirent. Labirent'in girişi meydandaki 20 numaralı binadan yapılıyor. Zamanında meydandaki evler ve dükkanlar yer altına kilerler kazıp buraları kimi zaman ardiye, kimi zaman şarap mahzeni, kimi zaman da bir nevi buzdolabı olarak kullanmışlar. 2011'de bu kilerler birbirine bağlanmış ve uzun bir koridor şeklinde ziyarete açılmış. Biraz çocuklar için olmuş gibi ama yine de görmeye değer.

Bir üçüncü dehliz daha var meydanda ama burası için 'çok çocuklara yönelik' lafını duyduğumdan burayı es geçiyorum. 

Şimdi Çek mumyalarını görmeye gideceğim. Bir hafta önce Torino'da Mısır Müzesi'nde Mısır mumyaları görmüştüm ama bu seferkiler çok daha yakın tarihli. Capuccin Kilisesinin altında sergilenen mumyalar 1500'lerden başlayıp 1800'lere kadar uzanan ölüleri sergiliyor. Dedim size Çekler ölülerle kafayı bozmuş diye; burada gördükleriniz kendi kendine mumyalaşmış ölüler. Zamanında Capuccin tarikatına bağlı olanlar öldüğünde ölü bedenleri kilisenin altına gömülmeden bırakılırmış. Bırakıldıkları yerdeki hava sirkülasyonu nedeniyle de bir süre sonra çürümeyip mumya haline gelirlermiş. İşte bu mumyaları parasını ödeyip görebiliyorsunuz. Kapıya bir de "Burası müze değildir lütfen ölülere saygılı olun" yazmışlar. Sen ölüleri teşhir nesnesi haline getir bilet kes sonra 'saygılı olun'.

Bu kadar ölü görmek yettiyse şimdi artık daha alışılmış yerler gezebiliriz. Müzeler içinde benim en çok ilgimi Moravske Zemske Müzesi çekti. Müzede bütün açıklamalar Çekçe, ayrıca sergilenen kalıntıların tarihleri bile doğru düzgün belirtilmemiş ama yine de 25.000 ila 29.000 yıl öncesine ait olan Dolni Vestonice Venüs'ünü görmek için müzeye gidiyorum. Avusturya'da gördüğüm Willendorf Venüs'ü gibi bu da ilk insan elinden çıkmış sanatsal ya da dini eserlerden biri. En eski insan yapımı heykellerin 40 küsür bin yıllık olduğu düşünülürse bu Dolni Vestonice Venüs'ünün önemi daha iyi anlaşılabilir. Yaklaşık 70.000 yıl önce bilişsel devrim geçiren ve soyut düşünebilmeye başlayan Homo Sapiens'in elimize ulaşan en eski tasarımlar bunlar.

Meydanın az yukarısında Sen Peter ve Paul Katedrali yer alıyor. 1645'te yandıktan sonra 1700'lerde yeniden Gotik tarzda inşa edilmiş bu katedral.

Bir diğer dini yapı az önce kemikle süslü dehlizlerini ziyaret ettiğimiz San James Kilisesi. Kilisenin özellikle kule duvarına dikkatli bakarsanız size kıçını dönmüş çıplak bir adamın bir yandan da kıçını şaplakladığını göreceksiniz. Brno'da böyle umulmadık küçük nazar boncuğu mu diyeyim haylazlık mı diyeyim anomaliler başka yerlerde de karşınıza çıkıyor. Bunun en meşhuru eski Hükümet Konağı'nın üstündeki süslemeler. Bu 5 sütundan birinin üstü özellikle kıvrımlı yapılmış. Efsaneye göre bunun sebebi taş ustasına parasının zamanında ödenmemesiymiş. O da böyle intikamını almış.

Aralık ayında Brno'da iki tane Christmas Market kuruluyordu. Biri Cabbage Market denilen pazarın kurulduğu meydanda diğeri de Özgürlük Meydanı'nda. Özgürlük Meydanı'nda fallik bir obje gibi görünen astronomik saat de pek bi değişik geliyor göze.

Son olarak biraz bayır çıkarak gidebileceğiniz Spilberk Kalesi var. Hava açık olduğunda güzel bir manzarası da olacak bir kale burası. Hakeza yine 100 küsur metre uzunluğunda dehlizleri de ziyarete açık.

Bunlar dışında Brno'da UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alan Villa Tugendhat, Anthropos Müzesi ve Brnolu olan bilim adamı ve rahip Mendel'in (hani biyoloji dersinde bezelyeleri eşleştirip genetiğin temel kurallarını bulmuştu) çalışmalarına adanmış Mendelianum Müzesi gibi değişik seçenekler de sizleri bekliyor. 

Keyifli bir şehir Brno. Yolu yakınlara düşenler mutlaka uğrasın.

Fotoğraf Listesi:

1- Hükümet Konağı'ndaki biri yamuk bırakılmış süsleme

2- San James Kilisesi altındaki Ossuary (Kemiklik)

3- Fallik bir obje gibi meydanda duran saat

4- Capuccin Kilisesi mumyaları

5- Kemiklikte ben

6- Dolni Vestonice Venüsü

7- Capuccin Kilisesi altındaki mumyalar

Önerilen Sayfalar:

* 1 saat mesafediki Şirin Çek Kasabası Olomouc

* Avrupa'da Mumya görebileceğiniz bir başka müze için: Torino'da Bir Haftasonu

* Bir başka Christmas Pazar'ı için: Christmas Zamanı Hamburg'da 2 gün

* 25.000 yıllık Willendorf Venüs'ü için: Viyana Doğa Tarihi Müzesi - Naturhistorisches Museum Wien

* Viyana ve Modling'deki Seegrotte

* Bir günlük Bratislava Gezisi

Torino'da Bir Haftasonu

Torino (İngilizcesi Turin) gezimi 2.5 haftalık Avrupa turunun ortasına denk getirdim. Utrecht, Amsterdam, Brüksel ve Lüksemburg'dan sonra sırada Torino var. Torino bu rotada biraz ters kaçıyor gibi görünse de Ryan Air'in ucuz biletleriyle zaman ve fatura neredeyse diğer geçişlerle aynı hesap oldu. Hem Ryan Air'i de tecrübe etmiş oldum bu sayede.

Ryan Air'le uçmak:

50 Euro'ya aldığım bilet beraberimde yanıma 10 kg'lık bir bavul (55 × 40 × 20 cm ebatlarında olabiliyor) ve bir el çantası ya da şemsiye gibi bir ürün alma hakkı tanıyor. Kurallarda yazan eğer limiti geçerseniz sizden 50 Euro ekstra bagaj ücreti alacakları ama eğer fazla bagajınız varsa Online Check-in sırasında 20 Euro'ya bagaj hakkı alabilirsiniz. Uçuş saatinden 48 saat önce açılıp 2 saat öncesine kadar açık kalan Online Check-in'den faydalanmaz havaalanında cehck-in yaptırırsanız 50 Euro civarı Check-in parası ödemeniz gerekiyor. Bir de Avrupa Birliği vatandaşı olmayanların Online Check-in yaptıktan sonra Boarding Pass'ın çıktısını almaları ve havaalanında check-in masasında bu çıktıyı mühürletmeleri gerekiyor.

Gelelim uçuşa. Uçuştan yeme içmeyi geçtim tuvalet bile 2 € diyen arkadaşlarım nedeniyle yerimden bile kalkmadım. Uçak neredeyse tamamen dolu. Herkesin sadece el bagajları var ve çantalar çok zor sığıyor başüstü dolaplarına. Erken binmekte fayda var anlayacağınız. 

Torino'ya gelecek olursak: 

Torino Havaalanı'nda ne yazık ki ne bir Information Desk ne de ücretsiz WiFi var. Şehre ulaşmak için alandan çıkınca sağdaki otobüslere binmek gerekiyor. Şansıma benim gittiğim gün ücretsizdi. Porto Susa istasyonu merkeze en yakın durak. Airbnb'den bulduğumuz ev burdan yürüyerek 10 dakika. Yüksek tavanlı eski bir binanın giriş katı.

Torino 1500'lerde gelişmeye başlamış bir İtalyan şehri. Zamanında Sardinya Krallığının da başkentiymiş. Bugün şehrin merkezi, düzgün sokaklar ve caddelerin kenarlarını süsleyen şık tarihi binalarla kaplı. Tarihi doku çok bozulmamış. Piazza della Repubblica'ya ulaşırsanız Turist Information bulabilirsiniz.

İlk gece arkadaşım gelene kadar şehir merkezini anlamaya çalışıyorum. Şehir merkezlerindeki caddeleri "aynı bizim İstiklal Caddesi" diye tanımlamak artık adet olmuş ama Via Garibaldi fazlasıyla İstiklal Caddesi'ni andırıyor. Hatta gecenin sonunda biraz da içkinin etkisiyle gaza gelip eninin de İstiklal Caddesi'yle aynı olduğunu iddia edip 36 ayak olarak ölçtüm. Şimdi bir İstiklal'e çıktığımda onu da ölçmem lazım. 

Akşam yemeği vakti gelince tercihimizi güzel bir restorandan yana kullanıyoruz: Solferino. Piazza Solferino'daki bu şık restoranda normalde rezervasyonsuz zor yer bulunuyormuş. Zaten bize de 21.30'a kadar bir masa tahsis edebildiler. Bu lüks restoranın en ünlü yemeklerinden biri çiğ kıymayı yağlı bir sosla masanızın yanında karıştırıp hazırladıkları ismini bilmediğim yemek. Hemen her masaya bi tane hazırladılar bu bizim pek anlam veremediğimiz ama restoranın spesiyalitesi olduğu belli olan yemekten. Biz trüf mantarlı Tajian yedik. Şu hakkında sürekli "Vay kilosu bu kadar pahalı" "Üf ne kadar değerli" diye haberler çıkan trüf mantarını da denemiş olduk. Evet biraz pahalı olduğundan ipince dilimler halinde katılıyor ve evet gayet lezzetliymiş. Tatlılar, şaraplar, peynir tabakları derken gayet doyduk. Hesap da tabii biraz dolgunca geldi ama abartı da değildi. Hele ki İstanbul'da lüks bir restoranda yemek yemenin bedelini bilenlere ucuz bile gelebilir. Ziyafet çekmek ya da özel bir akşam yemeği isteyenlere tavsiye ederim.

Yemek üzerine bir şeyler içmek isteyenler Via Garibaldi'nin kuzeyine çıkıp oradaki barlarda demlenebilirler.

Müze ve Tarihi Yerler:

Ertesi günü müze gezmesine adadık. Zaten Torino'nun zenginliği hakkında fikirlerimi biraz da gezdiğim 3 müze belirledi. Önce şehir merkezinde biraz turladık. Piazza della Repubblica'nın yan tarafındaki Porta Palazzo pazarına uğradık. Meyve sebze dışında ucuz kıyafet için de bu pazarı gezebilirsiniz. Ya da sadece İtalya'da pazarlar nasıl olur öğrenmek için.

Pazarın hemen yanında yer alan Porta Palatina da ilgi çekici bir yapı. 1. yüzyıldan kalma bu Roma dönemi kapısının yan tarafında bir Sezar heykeli de yer alıyor.

Merkezdeki Palazzo Madama aynı zamanda UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alan saraya da ev sahipliği yapıyor. Via Roma'dan devam edip ulaşılan Piazza San Carlo daha çok Nişantaşı ayarında markalara ev sahipliği yapıyor. Biz de şehri tanıyalım diye buradan yürüye yürüye Anatomi Müzesine (Museum of Human Anatomy Luigi Rolanda) gittik. Burası aslında üniversite bünyesinde 3 müzeyi içeriyor. Biz diğer iki müzeyi pas geçip doğrudan 5 €'luk biletlerle Anatomi Müzesini gezdik. 1739'da kurulmuş bu müze bir yandan mum heykelleri diğer taraftan insan organlarını ve sistemlerini sergiliyor. Body Worlds'e giden yolda eksik ara tür diyebiliriz bu müzeye. Bugün artık biraz demode kalmış görünse de ben çok beğendim.

Yürümeye devam edip artık iyice şehrin dışına doğru gelirken bugünkü ikinci müzemize ulaştık: Otomobil Müzesi (Museo Nazionale dell'Automobile). Tarihi arabalara meraklı olmayan beni bile etkiledi bu müze. Eski çamaşır makinesi gibi duran ilk otomobillerden 40'ların retro yarış arabalarına, tekerleğin evriminden eski reklamlara, üretime geçmemiş tasarım otomobillere kadar dopdolu bir müze. İtalya'nın otomotiv merkezlerinden biri olan Torino'ya (FIAT'ın T'si Torino'ymuş) yakışan bir müze olmuş. Bu gazla ilk Bursa ziyaretimde Setbaşı'ndaki Otomobil Müzesi'ni de gezerim.

Son müzeyi gezmeden önce karnımız acıkınca hemen etrafta bir yerler aramaya başladık. Zorlu'da açıldığı zaman pek bi sükse yapmış Eataly'nin bir şubesini buluyoruz. Zorlu'daki biraz lükstü sanki; oysa burda Eataly bildiğin market içinde yemek de yenebilen normal bir yer. Yani gayet orta sınıf ve altına hitap ediyor. Yemeklerin de pek bir olayı yok... Hani büyük bir Carefour ya da Kipa'ya gider alışveriş sonrası marketin içinde bi de bir şeyler atıştırayım dersiniz ya. Hah! İşte bi fırt yukardadır daha ötesi değil. Seri üretim pizza, makarna ve tatlılar da pek lezzetli değildi açıkçası.

Son olarak merkezdeki Mısır Müzesi'ne (Museo Egizio) gidiyoruz. Bir günde 3 müze gezmek biraz ders çalışmak gibi oluyor ama bu müze diğer ikisinden de çok hoşuma gidiyor. Kahire'deki Egyptian Museum'dan sonra (onun kadar beğendim bunu da) dünyadaki 2. büyük Mısır medeniyeti müzesi burası. Önce bu müzenin nasıl kurulduğu, 1800'lerde mumyaların, bulunan taşların nasıl Mısır'da pazarlarda satıldığı anlatılıyor. Sonra da buluntular üzerinden ilk dönemlerinden başlayıp Romalıların ele geçirdiği döneme kadar kapsamlı bir şekilde Mısır medeniyeti anlatılıyor. 2 saat yetmedi bana burda haberiniz olsun.

Son gün Po nehrini geçip Gran Madre di Dio Kilisesine geçip başladık gezmeye. Pazar pazar ayine denk geldik. Bu arada Po nehri kıyısı özellikle yazları çok eğlenceli bir yere dönüşüyordur eminim ki. Biz gezerken bir yarışa denk geldik. Sabah sabah yüzlerce kişi nehir kenarında koşuyorlardı.

Şehrin bir çok yerinden görülen yüksek kuleye gidiyoruz ardından. Televizyon kulesi mi kilise mi derken şehrin sembollerinden Mole Antonelliana çıkıyor karşımıza. Aslında Sinagog olarak inşa edilen yapının 5 katı 2000'den beri Sinema Müzesi'ne (Museo Nazionale del Cinema) ev sahipliği yapıyormuş. Ayrıca tepesine çıkan asansörün çok güzel bir manzarası var. 1 saatten fazla sırada beklemek istemediğimizden biz müzeyi geziyoruz. Şansımıza müze de ücretsiz. Vakti olanlar ve sinemaya ilgi duyanları cezbedecek bir müze burası. Çok ilgisi olmayanlar da Great Temple denilen merkezindeki yatar koltuklarda binanın tadını çıkarabilirler.

Dönüşte Porto Susa'nın karşı tarafında otobüsü bulamayınca taksiye biniyoruz. 30 €'ya 20 dakikada götürüyor taksi. 7.5 € otobüs fiyatı olduğunu belirteyim. Torino İtalya'daki favori şehirlerimden biri değil ama yine de gördüğüme sevindim.

Fotoğraf Listesi:

1- Özellikle hayvan başı şeklindeki kornosuyla dikkat çeken tarihi araba Otomobil Müzesi'nde sergileniyor
2- Sinema Müzesi'nin içindeki meşhur heykel
3- Otomobil Müzesi'ndeki en beğendiğim arabalardan biri
4- Anatomi Müzesi'nden bir sahne
5- Bu ilginç binanın 1800'lerde başlayan inşaatının amacı sinagogmuş. Şimdilerde Sinema Müzesi olarak işlev görüyor.
6- Zamanında Mısır'da çarşı pazarda satılan mumyalardan biri İtalyan kaşifler aracılığıyla 100'lerce yıl önce Torino'ya ulaştırılmış. Şimdi de Mısır Müzesi'nde sergileniyor.

Önerilen Sayfalar: İtalya'da başka nereler gezilir?

- Napoli
- Bologna'da Porticolar altında bir gezi
- Siena, San Gimignano ve Palio Yarışı
- Pisa
- Günübirlik Milano
- Roma'nın Mimari Şaheserleri
- Floransa
- Çarşılı Köprüler - Irgandı, Rialto ve Vecchio
- Venedik'te Bir Gün...

- Mısır Mumyaları konusunda en büyük müze Egyptian Museum ziyaretini de içeren Şarm El Şeyh ve Kahire 

Lüksemburg

Brüksel gezimin bir gününü günübirliğine Lüksemburg'a ayırdım. Aslında niyetim gece de kalmaktı ama sonrasında Torino'ya geçmenin Brüksel'den çok daha kolay olacağını anlayıp sabah gidip akşam döndüm. Gerçi Brüksel - Torino şeklinde aldığım Ryan Air uçağı meğer Charleroi'dan kalkıyormuş. Yani Brüksel'e tren + otobüsle yaklaşık 1.45 - 2 saat mesafeden. Charleroi - Lüksemburg arasında otobüsle ulaşım imkanı da varmış. (Yani benim yaptığımdan daha iyi bir plan da yapılabilirmiş onu demeye çalışıyorum.)

İnternette tren bileti için çok değişik fiyatlar çıktı karşıma. Aynı gidiş - dönüş biletini 80 € yerine nasıl 45 €'ya aldım hiç anlamadım. Avrupa'da tren bileti aldığınızda çıktısını yanınızda taşımanızı isteyebilirler, hazırlıklı olun.

Gelelim Lüksemburg'a. Sabah 6.30 treni 3.30 saatlik yolculuğun ardından 10'da vardı Lüksemburg'a. Öncelikle belirteyim Lüksemburg küçük bir ülke ve şehir. Ben her yeri yürüyerek gezdim. Tek problem şehrin engebeli yapısı nedeniyle topografyasını kafama oturtmaktaki zorluk oldu. Şehrin merkezi kolay ama nehre doğru inince olayı biraz karıştırdım. Şimdi teker teker anlatayım Lüksemburg'un nasıl bir yer olduğunu.

Büyük Roma İmparatorluğu zamanında da bu topraklarda tek tük yerleşimler varmış ama Lüksemburglular tarihlerini 963'te buraya gelip Lüksemburg Kalesini inşa ettiren Ardennes Kontu 1. Siegdried'a dayandırıyorlar. Bugün Orta Çağdan kalma kale surlarıyla UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alan Lüksemburg şehir merkezine gardan indikten sonra viyadüğü geçerek ulaşıyoruz. Etrafı vadilerle oyulmuş bir plato görünümündeki bu eski yerleşim yerini karşınıza aldığınızda ilk iki vadi Grund ve Pfaffenthal. Pfaffenthal'in diğer tarafındaki tepeyse Kirchberg. İşte bu Kirchberg'den Gara ulaşmaya çalışırken karşıma çıkan Clausen'dir benim tüm geometrik hesaplarımı bozan! Neyse sonunda bu engebeli yapının nemenem olduğunu bu 4 semti de yerli yerine koyup anladım.

Lüksemburg'u yürüyerek gezmek isteyenler için 2 yürüyüş rotası yapılmış. İlki gayet kolay: Wenzel rotası. Bu rota sizi üst şehirden Chemin de la Cornishe boyunca aşağıya indirir, Bock tepesinin orada dolaştırıp Pfaffenthal'in ucundan karşı tarafa geçirir sonra sa Ground'da dolaştırıp tekrar yukarı şehre çıkartır. Sonunda yukarı şehre çıkmak için yürümenize de gerek yok; Ground'daki asansörle rahatça yukarı çıkabilirsiniz. Asıl zor olan Vauban rotası. Bu rota sizi merkezden alıp dağ bayır koruluk geçirir ve en son Kitchberg'e kadar götürür.

Şimdi gelelim Lüksemburg'da neler göreceğinize. Öncelikle viyadüğü geçince şehrin kurulu olduğu platonun başında şehirdeki tek katedrali Notre Dame Katedrali'ni ziyaret edebilirsiniz. 1613'te inşa edilen bu katedralin hemen batısında Gëlle Fra Anıtı var. Ayrıca Christmas zamanı burada bir de pazar kuruluyor. Bir başka Christmas pazarı da buz pistinin etrafında Place Guillaume'de yer alıyor. Turist Information da bu meydanın batı ucunda. Hemen çapraza geçerseniz bu sefer de Place d'Armes'a ulaşırsınız. Bu meydanların etrafındaki caddeler alışveriş yapmak isteyenler için lüks markalarla dolu. Bu arada madem konu açıldı Lüksemburg 500.000 civarı nüfusu olsa da çok zengin bir ülke olduğu için fiyatları Avrupa standartlarından da yüksek. Bir tek vergi cenneti olduğu için sigara ucuz. Onu da kimi yerlerde böyle 1000'lik paketlerde bile satıyorlar. Ben görmesem inanmazdım...

Doğuya giderseniz Dükün sarayını ve Ulusal Tarih ve Sanat Müzesi'ni görebilirsiniz. Biraz daha ilerisiyse Bock surlarının olduğu Grund'la Pfaffenthal'i birbirinden ayıran tarihi kısım. Benim şanssızlığım Mart-Ekim arasında gelmediğim için şehir surlarının altındaki tüneller ne yazık ki kapalı. Yoksa bu surların altı da çok ilginçmiş duyduğum kadarıyla.

Bock kısmından aşağı inerken özellikle 1700'lerde kırmızı taştan yapılmış olan köprü çok güzel. Bu taşı Ürdün Petra'da da çok kullanmışlardı. Manzaranın tadını çıkara çıkara Grund kısmına inince Doğal Tarih Müzesi çıkıyor tarihi yapıların arasında. Grund kısmı da Pfaffenthal kısmı da çok küçük ama keyifli yerler. Hele yazın çok daha keyifli olacağı belli. Benim gittiğim Aralık ayı hazır turist de gelmiyorken şehrin tadilat zamanı ilan edilmiş. Bütün şehir kocaman bir şantiye alanına dönmüştü. Lüksemburg'un önemli gelir kaynaklarından biri turizm. O yüzden sezon açılmadan hazırlıklarını tamamlamak istiyorlar belli ki.

Grund'dan asansörle yukarı çıkınca zil çalan karnımın sesine kulak veriyorum. Restoranlar çok da ucuz değil ama sonunda gözüme bir pizzacıyı kestiriyorum. Bacchus'te İngilizce menü yok ama yine de güzel bir pizzada anlaşıyoruz garsonla. Bu arada Lüksemburg'da Almanca Fransızca ve Lüksemburgca olmak üzere 3 ana dil var. Eğer bu dillerden birini biliyorsanız işiniz kolay aksi takdirde benim gibi bön bön bakarsınız bütün tabelalara. Yine de konuştuğum insanlar İngilizce biliyorlardı. Neyse Bacchus'e geri dönelim. Önden gelen müessesenin ikramı hafif şarap-şampanya karışımı kremon lezzetli bir içki. Pizza da güzel.

Lüksemburg'da hemen bütün merkezi yerlerde ücretsiz Wi Fi bulabilirsiniz. "Koskoca Dükle Düşese de bu yakışırdı tabii!" diye düşünürken bu hizmetin Avrupa Birliği'nin hediyesi olduğunu öğreniyorum. Yani yolda internet üzerinden konuşma yaparken hattınız kesilirse Düşese saydırmayın diye söylüyorum.

Bu sefer biraz daha kuzeyden başlıyorum gezmeye. Önce 3 kulelerin altındaki kapıdan geçiyorum. Dolana dolana Kirchberg'e çıkıncaysa karşıma şimdilerde müze yapılmış Fort Thüngen çıkıyor.  MUDAM müzesinin hemen önünde yer alıyor bu 1800'lerden kalma yapı.

Dönüş vakti geldi. Aralık ayında 3-4 derece sıcaklıkta dolaştım durdum bu Orta Çağ kasabası havasındaki şehri. Gerçi etrafta bolca yeni bina ve köprü de vardı... Yani bir Brugge değil Lüksemburg. Yine de bir günü olanlar keyifli vakit geçirecektir burada. 2 günü ve altında arabası olanlar ülkenin diğer şehirlerine de göz atabilirler tabii... Ne de olsa toplam alanı İstanbul kadar bir ülkeden bahsediyoruz, bir günlüğüne de Şile - Ağva - Polonezköy yaparsınız. 

Brüksel'e dönüp ardından geziye Torino ile devam etme vakti... Onu da önümüzdeki ay anlatayım.

Fotoğraf Listesi:

1- Yukarıdan Grund semti

2- 1700'lerde yapılmış köprü

3- Pfafenthal'le Grund'ü ayıran köprü

4- Fort Thüngen

5- Grund'de dere boyunca sıralanmış evler

Önerilen Sayfalar:

- Heildelberg - Amsterdam

- Bir başka Ortaçağ şehri: Bruge ve Antwerp'te Bir Haftasonu

- 3.30 saat uzaklıktaki Brüksel: Brüksel ve Art Nouveau

- Köprüde gördüğüm pembe taşların Petra'daki kullanımı için: Koştura Koştura Ürdün

Gökçeada

Bozcaada'yı gördükten sonra Gökçeada'yı daha bir merak etmeye başlamıştım. Zaten kaç tane ada var ki etrafımızda, kaçıp gidebileceğimiz?

Ulaşım:

Babamla arabaya atlayıp vurduk yollara. Şubat sonu şansımıza çok soğuk değil. Marmara'nın kuzeyinden yaklaşık 3 saatte Kabatepe'ye vardık. Kışları günde 3 sefer var Kabatepe - Gökçeada hattında. 2016 Şubatında 35 TL'ye arabayla geçiyoruz Gökçeada'ya. Yol yaklaşık 1 buçuk saat sürüyor. Gökçeada'yı gezmek niyetiyle adaya gelenler yanlarında ulaşım araçlarını getirirlerse iyi olur. Araba olur motorsiklet olur hatta bisiklet de olur ama yürüyerek adayı gezmek çok zor. En uzaktaki köy yaklaşık 25 kilometre uzakta. Yine de vakti ve enerjisi olanlar için yürüyerek gezmek yine de imkansız değil. 

Konaklama:

Feribot bizi Gökçeada merkeze 7 km mesafedeki Kuzulimanı'nda indiriyor. Gökçeada merkeze ulaşıp önce kalacak yer bakmaya başlıyoruz. Adaya hangi amaçla geldiğinize bağlı olarak konaklama yerinizi seçebilirsiniz. Eğer adanın taş evlerden oluşan eski Rum köylerini gezmek isterseniz bunlardan birinde kalabilirsiniz. Yok amacınız denize girmekse Eşelek köyü ya da Yeni Bademli'deki pansiyonlar işinizi görebilir. Laz Koyu'na yakın Şahinkaya köyünü ya da Uğurlu köyünü de bu açıdan değerlendirebilirsiniz. Gökçeada merkezde de oteller mevcut. Biz Kaleköy'deki Vama Apart'ta kalmayı tercih ettik. Kaleköy eski bir Rum köyü ama şimdilerde eski evlerin neredeyse tamamı butik otel ya da pansiyona dönüşmüş durumda. Bunlardan lüks bir tanesi kış sezonunda gecelik 280 TL fiyat istedi bizden. Biz de geceliği 60 TL olan, manzarası güzel Vama Apart'ın odasını tercih ettik. Bozcaada'nın fiyatları yaz sezonunda yoğun turist akınıyla tavan yapıyor diye anlatılır hep; Gökçeada henüz o seviyeye gelememiş ama yakında olursa şaşırmam. 

Bademli Köyünde (eski yerleşim olan) güzel manzaralı oteller, pansiyonlar var. Kaleköy'dekilerin de manzarası güzel. Benim tavsiyem bu iki köydeki yerler olur.

Eski Rum Köyleri ve Ünlü Mekanları:

İyi bir planlamayla Gökçeada bir günde bile gezilebilir ama yaya yaya gezmek isterseniz 2 gün ayırabilirsiniz Gökçeada'ya. Biz gittiğimizde çoğu mekan kış nedeniyle kapalıydı ne yazık ki. 

Kaleköy deniz kenarında yer alan tek Rum köyü. Korsan saldırısı endişesiyle köyleri dağın yamacına kurmuşlar. Bu sayede evlerin her birinin enfes manzaraları var. Kaleköy'ün zirvesinde eski kalenin kalıntıları, kalenin hemen altında da Poseidon Restoran'ın terası yer alıyor. Gün batımı için burayı tercih edebilirsiniz. Biz gittiğimizde kapalıydı o yüzden bizim tercihimiz yine güzel bir manzara sunan Yakamoz Restoran oldu.

Kaleköy'ün hemen yan tarafında yamaçta Bademli Köyü yer alıyor. Köyler arasında en beğendiğimiz köy burası oldu. Eski taş evleri ve küçücük bir meydanının yanı sıra buradaki konaklama yerlerinin manzaraları da çok güzel. 

Arabaya atlayıp önce Zeytinli Köyüne gidiyoruz. Meşhur Madamın Kahvesi bu köyde yer alıyor. Ne yazık ki orası da tıpkı hemen karşısındaki güzel manzaraları kafe gibi kapalı. İkisi de yazın gidenler için keyif çatılabilecek mekanlar. Biz taş evler arasında dolaşıp köyün tadını çıkarıyoruz. Köydeki taş evler güzel durumda. Arabayla gidenler için bir tavsiye: Arabanızı köyün girişinde park edin. Sokaklar çok dar ve hele ki yoğun sezonda kendinizi inanılmaz bir keşmekeşin ortasında bulabilirsiniz. Hemen hemen tüm Rum köyleri daracık sokaklardan oluşuyor haberiniz olsun.

Bir sonraki köyümüz Tepeköy. Tabii bu isimler sonradan Türkçeleştirilmiş isimler; Tepeköy'ün önceki ismi Agridia'ymış. Tepeköy'e gidenler Barba Yorgi'nin meyhanesine uğrayıp kendi adını verdiği şaraplarından içebilirler manzaraya karşı. Tepeköy'de Agridia Cafe'nin önündeki onlarca kedi için yanınızda mama da getirmeyi unutmayın, hepsi de çok sevimliydiler. 

Tepeköy'e çıkan yol köye girmeden sağa doğru ayrılıyor. Eğer bu sapağı takip ederseniz 600 küsür yaşındaki çınar ağacı karşınıza çıkacak. Yanınızda şişeler varsa bu çınarın dibindeki çeşmeden sularınızı doldurabilirsiniz. Koca damacanayla motoruna atlayıp buraya gelen amcaya göre adadaki en güzel su buradaymış.

Batıya doğru devam edince Karadeniz'den gelip adaya yerleşenlerin kurduğu Şahinkaya köyünün hemen ardında Dereköy karşınıza çıkacak. Zamanında 10.000 kişilik nüfusuyla Türkiye'nin en büyük köyü olduğu söylenen Dereköy şimdilerde hayalet kasaba gibi; hele ki kış aylarında... Evler yıkık dökük ama yavaş yavaş yeniden yapılmaya başlananlar var. Köyün girişinde Ayışığı Çamlık Pansiyon yer alıyor. Ayrıca köyün kilisesinin hemen yanında Çamaşırhane yer alıyor. Diğer köylerde de bu büyüklükte olmasa da çamaşırhane mevcut. Suyu ısıtma ve çamaşırları yıkayıp tokmaklama kısımları olan bu çamaşırhaneler de şimdilerde bomboş. 

Dereköy'ün merkezinden sağa doğru bir tabela görecesiniz. Marmaros yazan bu oku 7 km takip ederseniz Marmaros Koyu'na ulaşırsınız. Yazları yolu daha düzgündür eminim ki; yağmurlu havalardan sonra altı alçak arabalarla ulaşmak biraz zor olabilir. Marmaros Koyu taşlık bir alan. Bana çadır kurmak için uygun bir yer gibi geldi.

Bu arada adada bir de tarihi taş mezarlar yer alıyor. Koca bir kayaya oyulmuş bu iki mezar adanın çok izbe bir yerinde alıyor. Eşelek köyünün devamında yer alan Aydıncık plajından çıkın. Yol ağzına gelince Uğurlu köyü yönüne dönün ve yaklaşık 4 km gidin. Deniz tarafında değil öbür tarafta taştan bir duvar göreceksiniz yaklaşık 1 metre boyunca. İşte o duvarın yanından 100 metre kadar yürüyünce arkasında mezarlar yer alan koca kayayı göreceksiniz.

Yeme İçme Mekanları:

Çok uzun kalmadık Gökçeada'da ama yine de tecrübelerimizi paylaşalım. İlk gece yemek için Kaleköy Limanı'ndaki Adada Dört Mevsim'i tercih ettik. Açıkçası çok memnun kalmadık. Etler sertti, mezeler de çok lezzetli değildi. Suvla Şarapları güzeldi. Ona birazdan gelirim; bir de tahin helvası lezzetliydi ama fiyatları da çok makul değildi. 

İkinci gece gittiğimiz Yakamoz Restoran'da servis de yemekler de çok daha iyiydi. Güneş batımını izlemek için de güzel bir restoran burası. Bir önceki gece çok beğendiğimizden yine Suvla'nın beyaz şarabını tercih ettik. Suvla Gelibolu'da bağları olan bir şarap firması. Eceabat'ta Opet'in arkasında fabrikaları ve mağazaları yer alıyor. Dönüşte fabrikalarından bir kaç şişe şarap aldık. İstanbul'da Perpa'da da yerleri varmış. Biz çok beğendik tavsiye ederiz. Yakamoz Restoran'a geri dönecek olursak etleri de, mezeleri de bizi çok tatmin etti. Etlerle ilgili görüş babamın elbette; ben mezeler ve sigara böreğine şahidim.  

Merkezde yer alan Meydani Pastanesi Gökçeada'nın meşhur Efibadem kurabiyesini de alabileceğiniz yer. El yapımı bu kurabiyeler oldukça lezzetli ama bu pastanedeki hizmet ve hamurişlerinin lezzeti de gayet iyiydi. Dönüşte sabah 6 buçukta hamurişleri sıcak sıcak bizleri bekliyordu. 

Yine Gökçeada merkezde dibek kahvesi, ev yemekleri ve sakızlı muhallebi yiyebileceğiniz yerler de mevcut. Özellikle sakızlı muhallebinin enfes bir tat olduğunu belirtmem lazım. 

Kaleköy'deki kilisenin önündeki Mustafa'nın Gayfesi de keyifli bir mekan. Manzaraya karşı kahve içme keyfini kaçırmayın. 

Hediyelik ve Alışveriş:

Dibek kahvesi, ada şarabı ve sabun ilk akla gelen hediyelikler. Ayrıca adada toplanan kurutulmuş otlardan da alabilirsiniz. 

Gökçeada'nın Nesini Sevdim?

Öncelikle insanları çok içten ve yardımsever. Kaldığımız apartı işleten Mehriban Hanım'ı odayı tutarken kısacık bir zaman görebildik ama hemen bize etraftaki mekanları çok güzel özetledi. Onun dışında da gittiğimiz mekanlardaki çalışanların çoğu işini keyifle yapıyor gibiydiler. Müşterilerine karşı ilgili tavırları çok hoşuma gitti.

Gökçeada'da kediler de çok sevimliydi. Belli ki insanlar tarafından şiddete maruz kalmıyorlar; hepsi çok uysal bir şekilde ayaklarımıza sürtünüp kendini sevdirmeyi başardı. Keza keçiler ve koyunlar da etrafta çobansız ve çoban köpeksiz kendi kendilerini otluyorlardı. 

Henüz daha fiyatların çok uçmamış olması da güzel olmuş. Bozcaada gibi değil yani Gökçeada. Ayrıca daha yeşil bir ada ve daha çok gezilecek yeri var. 

Fotoğraf Listesi:

1- Yakamoz Restoran'da gün batımı
2- Bademli Köyü'nün taşlarla barış işareti işlenmiş küçük meydanı
3- Tepeköy'ün taş evleri
4- Dereköy'deki çamaşırhane
5- Terk edilmiş Dereköy'de bir evin pencere açıklığını kapatan boynu bükük televizyon
6- Tepeköy yakınlarındaki 600 yıllık çınar ve başka su içemediğinden damacanasını doldurmaya gelmiş adalı amca
7- Uzaydan mı düşmüş, inler-cinler mi getirmiş belli olmayan kaya mezarları
8- Ve adanın sırnaşık kedileriyle babam.

Önerilen Sayfalar:

- Kıbrıs Mağusa - Karayoluyla Yunanistan ve Bulgaristan 1 - Dedeağaç, Gümülcine, İskeçe, Kavala 
- Karayoluyla Yunanistan ve Bulgaristan 2 - Halkidiki, Selanik ve Seres
- Bozcaada'da kısa bir tatil
- Atina Kaçamağı
- Kıbrıs'ın plajları, Karpaz ve Son Kale Bufavento 
- Kıbrıs'ın kaleleri ve yiyelim içelim...
- Saros Körfezi 
- Malta