İki geceliğine Tiflis'teyim. 
Kısacık bir tatili Gürcistan'da yaşayan arkadaşım nedeniyle Tiflis'te geçirmeye karar verdim. Akşam 16:30'da varan uçakla geldim tiflis'e. Aslında bir gece önce sabaha karşı olan uçakla gelmeyi de düşündüm ama hem yorgunluk hem de bilmediğim bir şehirde gece gece ortalıkta kalma ihtimali çok cazip gelmedi.
İki gecelik rezervasyon yaptırdığımız Boombully Hostel şehrin merkezinde Rustaveli Caddesi'nde. Havaalanından çıkar çıkmaz kapının önü otobüs durağı, taksiye binmek istemeyenler havaalanında döviz bozdurup ellerindeki bozukluğun 50'lik olanıyla 37 numaralı otobüse binip şehir merkezine gidebilirler. Eylül 2011 itibariyle döviz kurunu da bildireyim: 100 doları 164 GEL'e bozdular havaalanında. Otobus bileti de 0,5 GEL. GEL ve Lari aynı şey duyunca şaşırmayın.
Otobüsten Rustavali Caddesi'nin önünde indim. Sanırım otobüs hostelin önünden de geçiyormuş ama indiğim yer olan Freedom Square'den hostele yürüyerek 15-20 dakikada gitmek etrafı tanımaya başlamamı sağladı. Hostel'e vardığımda Mariana çoktan odaya yerleşmişti. Toplamda iki gecelik 150 lira gibi bi parayı peşin ödeyip odada Mariana'nın getirdiği birayı yudumlamaya başladık. Akşam yemeği için tercihimiz Khinkali House isimli mekan oldu. Khinkali, tepesinden tutulup tuttuğun yeri dışında her tarafı yenen bir yemek. İçine seçiminize göre kuzu eti, peynir, patates, mantar konuyor. Fiyatı da 0,30- 0,70 
GEL arasında değişiyor ve en az 2 tane sipariş etmek gerekiyor. Ardından kababi sipariş ediyoruz ama icinde gollandro olduğu için ben yiyemiyorum. Sonra baktım da khinkalide de gollandro varmış ama neyse ki çok az. Khinkaliyi yerken ilk başta küçük bir ısırık aldıktan sonra açılan delikten içindeki karışımın suyunu emmeniz bekleniyor. Bu kısım bana çok cazip gelmedi. Ama khinkali genel olarak güzel ve ucuz bi atıştırmalık. Rustaveli Caddesi'nin sonlarına yakın olan Khinkali House'dan çıkıp içmek için bi yerlere gitmeye karar veriyoruz. Rustavali'nin sonlarında 1-2 sokak boyunca yayılmış olan barlar boş ve fazla avrupai, biz daha gürcü şeyler arıyoruz. Bu sefer ters yöne yürüyüp Freedom Square'e geliyoruz ve old town'a doğru yürürken içkilerimizi alıp küçük bi parkta içmeye başlıyoruz. İçki Tiflis'te çok ucuz. Her şey gayet ucuz ama içki ekstra ucuz. Bira, votka ve şarap gayet güzel. Sabah kahvaltısında bira içen tipler Tiflis'te gayet normal, parklarda rahatça içki içmek de öyle... Gecenin sonunda hostele döndüğümüzde çok yorgunuz.
Sabah yataktan kalkmak 
çok zor geliyor bana. Gidip kahvaltı yapacağımız bi yer arıyoruz. Sonunda bulduğumuz mekan Mariana'ya biraz pahalı geliyor ama sunulan yiyecek ve içecekler gayet doyurucu. Orta boy sipariş ettiğimiz Katchapuri'yi görünce büyük boyu nasıl oluyor diye sormadan edemedik. Bizim pidenin kapalı olani gibi bir şey Katchapuri, peynirlisi çok yaygın özellikle.
Ardından Rustaveli boyunca yürüyüp nehirden karşıya geçip Metekhi kilisesini ve şehrin çoğu yerinden görünen ve bulunduğum sürece karanlık bulutlara inat pırıl pırıl parlayan altın kubbeli Gürcistan'ın üçüncü yüksek kilisesi Sameba'yı ziyaret ediyoruz. İçi bilumum şeylerle süslü kiliselere alıştığımızdan Gürcü kiliseleri çok etkileyici gelmiyor ama dışarıdan bakınca mimari büyüleyici... Ardından sülfür banyolarının olduğu old town'a geri dönüp KGB'yi buluyoruz öğlen yemeği için. Proleterian pizza yiyip 'compost' dedikleri komposto içiyorum yanında. İkisi de lezzetli. Yeni yapılmış camdan köprünün hemen dibindeki King Erekle II sokağında olan KGB'den sonra ilginç koprüyü de görüp hostele geri dönüyoruz yürüye yürüye. Tiflis'in merkeze yakın ara sokakları harabe gibi ama nedense benim hoşuma gidiyor bu çok da pahalı olmama havası.
Gürcü müziği dinlemeden Tiflis'i 
terk etmek istemiyorum. Mariana beni Taglaura restorana götürüyor Bazaleti Palace Hotel'in hemen yanındaki. Fıstıklı patlican çok lezzetli değil ama yenilebilir, masaya gelen domates sosuna başka ne katmışlar bilmiyorum çok zorluyor beni. Khinkali dünkünden daha güzeldi. Barbekü tavuk normaldi, beyaz şarap diye sipariş edince gelen roseden daha kırmızı şarabı önce yanlışlıkla getirdler sandım ama burda beyaz şarap bu renk oluyormuş. Müziklere gelince içerisi aile gazinosu gibiydi; çocukları eşleri dostlarıyla gelmiş kalabalık aileler, genç çiftler, erkek erkege gelmiş gruplar... Gürcü ve Rus müzikleri başlayınca ise hepsi kendini piste atıyor yöresel dansları pop müzik ritmlerine uyarlamış şekilde dans ediyorlardı. Bazi figürler çok ilginç gelse de genellikle kadınlar da erkekler de güzel dans ediyorlar... Eğlenmeyi biliyorlar belli. Büyük büyük dedemden gelen Gürçü kanımmış belki de dans etmeyi sevmemin nedeni kimbilir? ;) Saat 11'i geçerken müzik bitti ne yazik ki. Ardından da yeni sipariş almayi biraktılar. Biz de daha önce 4 lari'ye gittiğimiz yoldan dönmek için taksicilerle pazarlık yapmaya başladık. 7 ila 10 lari arasında para istiyorlardı genellikle. Neyse 5'e anlaştık birisiyle ve Rustaveli'nin sonundaki barlar sokağına geldik. Canlı müzik
yapılan yerlerden içerde hayat olanı 1-2 taneydi. Salı gecesi bunu bile bulduğumuza şükredip birine dalıyoruz. Metallica'dan Nothing Else Matters çalarken Gürcü abilerimden biri turist bi kadını dansa kaldırıyor... Bizim meşhur düğün dansına başladıklarında dudağıma yerleşen hafif tebessüme engel olamıyorum. Gecenin sonu gelmiş de uzatmaları oynuyoruz belli ki. Yorgun argın dönüyoruz hostelimize.
Sabah kalkıp yan sokaktaki Taglaura'nın işlettiği cafede kahvaltı yapıp ayrılıyoruz evlerimize dönmek için. 37 numara 50 dakikada götürüyor havaalanına. Bir dahaki gelişimde kükürtlü banyolarında yıkanmak ve buz şarabı içmek için şimdiden rezervasyon yaptırıp ayrılıyorum Tiflis'ten...
Önerilen Sayfalar:
- Erzurum
- Trabzon Merkez ve Ayder
- Trabzon Uzungöl
- Sümela Manastırı
Senegal'in başkenti Dakar'da geçirilecek bir gün için seçtiğim hedef Goree Adası'ydı. Dakar'da görülebilecek en güzel yerlerden birini seçmişim gerçekten de. Bir günüm daha olsa Pembe Göl'e de gitmek isterdim ama o da bir dahaki sefere artık...
UNESCO tarafından dünya kültür mirasına dahil edilmiş olan Goree Adası şirin evleri, her köşesi özenle korunmuş - düzenlenmiş sokaklarıyla hem yerel halkın yaşamına devam ettiği hem de turistik bir ada. Eskiden Amerika kıtasına gönderilen kölelerin dağıtım noktası işlevi gören ada şimdilerde bu kara tarihinin unutulmaması için en son köle evlerinden birini müze olarak ziyaretçilerine sunuyor. Zamanında 20 milyona yakın kölenin geçtiği adadaki son köle evini mutlaka bir rehberden dinleyin ki o küçücük odalara onlarca kişinin nasıl sıkış tepiş doldurulduğu, daracık odada 120 kişinin günde sadece bir kere tuvalete gitmelerine müsaade edilirken nasıl yaşam savaşı verdikleri, kaçmaya çalışanların nasıl öldüğü gözlerinizde daha iyi canlansın. Adada adanın tarihini anlatan bir müze de mevcut.
Adadakilerin kalın kanvasa yaptıkları resimler de hediyelik almak isteyenler için birebir. Benim gibi büyük boyutlu resimlerden birini alacaksanız dönüşte pazarlık yapın ki bütün adayı o resimlerle gezmek zorunda kalmayın.
Limanda gemiden indikten sonra sizden 500 frank kadar (1 dolardan biraz fazla) vergi alıyorlar makbuzla. Ardından sol tarafa doğru tepeye çıkan yoldan giderseniz 2. Dünya Savaşı'nda adaya yerleştirilen topa ulaşırsınız. Ayrıca daha çok Madagaskar' la özdeşleşmiş olan baobab ağacını da görebilirsiniz. Küçük Prens kitabında da bahsedilen ve Afrika'da kutsal kabul edilen baobab ağacının köklerinin tepede, dallarının toprağın altında olduğuna inanılıyormuş.
Ada boyunca hoş heykeller de sokakları süslüyor. Rengarenk çiçekler, ağaçlar, evler çok hoş bir ambiyans yaratıyor. Limanın önündeki mekanlarda ister bir şeyler atıştırın, ister meşhur Gazelle birasından için. Ada'da kalmak isteyenler için bir otel ve bir guest house da mevcutmuş.
Adaya gidiş dönüş bileti 5000 frank. Dakar'da taksi fiyatları da uygun, ama öncesinde fiyatı konuşmayı ve pazarlık yapmayı unutmayın.
Dakar'dan Goree Adası'na gemi saatlerini de vereyim tam olsun: (haziran 2011 itibariyle)
06:15
07:30
10:00
11:00
12:30
14:30
16:00
17:00 (cumartesi hariç)
18:30
20:99
22:30
23:30 (sadece cuma)
00:45 (sadece cumartesi)
Goree Adasi'ndan Dakar'a
06:45
08:00
10:30
12:00
14:00
15:00
16:30
18:00 (cumartesi hariç)
19:00
20:30
23:00
00:00 (sadece cuma)
01:15 (sadece cumartesi)
Fotoğraf Listesi:
1- Yolda karşılaştığımız öğrenciler okula gidiyorlardı.
2- Adanın renkli evlerinden biri
3- Savaş zamanı yerleştirilmiş, günümüzde kullanılmayan sabit tank
4- Köleevi yakınındaki heykel
5- Goree Adası Hatırası
Önerilen Sayfalar:
- Zanzibar
- Dakar'da Ngor Adası, Pembe Göl ve Afrika'nın Rönesansı Anıtı
- Nairobi'de günübirlik vahşi yaşam gezisi
- Cape Town'da Yılbaşı Zamanı 6 Gün
- Cape Town - Johannesburg Tren Yolculuğu
- Ve Johannesburg
Kısa bir gezi için arabayla İstanbul'dan yola çıktık yine... Mayıs sonu 2011. 3 gecemiz var ve görmek istediğimiz 3 eski Rum köyünün yanı sıra arkadaşlarımızın yanına Alaçatı'ya da uğrayacağız.
Rotamızda ilk ziyaret edeceğimiz yer Adatepe köyü. Geçen sene gidip çok beğendiğim bu köyün havasını solumak bana yine geldi. Köyü ilk kez gören arkadaşım biraz tiyatro dekoruna benzetse de Adatepe'yi beğeniyor. Yerli halktan kimsenin yaşadığını görmediğim, sokaklarında çocukların koşturmadığı bu eski Rum köyünü başka bir yazıda anlattığım için o güzel taş evlerini, Zeus Altar'ını, Adatepe Pansiyon'da yaptığımız güzel kahvaltıyı anlatmıyorum hiç.
Adatepe'yi öğlen olmadan terk edip Alaçatı'ya yollanıyoruz. Gece Selçuk'a bağlı Şirince köyünde konaklamak niyetindeydik ama Alaçatı'da gördüğümüz arkadaşlarımızın tavsiyesiyle Şirince'yi bir gün sonraya bırakıp Mordoğan'a yollanıyoruz gece konaklamak için. Hedefimizde Ayışığı Pansiyon var. Otoyoldan yaklaşık 40 km içeride, kötü bir yolu olduğu için çok fazla yapılaşmaya maruz kalmamış şirin bir yer Mordoğan. Mordoğan'da deniz kenarındaki Ayışığı Pansiyon bir mimari harikası değil belki ama çok uygun fiyata konaklayabileceğiniz, sevimli ev sahileri olan bir yer. Rahime Abla'yla tanışmanın verdiği keyifle konaklıyoruz Ayışığı Pansiyon'da... Hava henüz daha denize girmeye uygun değil ama Mordoğan'da deniz havası almak, gece gece köpeklere aldırmadan deniz kenarından merkeze yürümek ve Yalı balıkçısında kötü balıklara rağmen bir şeyler yemek gayet zevkliydi.
Ertesi sabah Şirince'ye doğru yola çıkıyoruz. Şirince'nin yolları Mordoğan'la karşılaştırınca gayet güzel: Önce İzmir ardından Aydın otobanından giderken Selçuk yol ayrımına sapıyorsunuz ve Selçuk'a varınca bordo renk Şirince tabelalarını aramaya başlıyorsunuz. Ardından da yaklaşık 10 km virajlı bir yolla Şirince'ye varıyorsunuz. Şirince'de Nişanyan'ın pansiyonunda konaklamak istiyoruz. Şirince'de ucuza konaklamak pek mümkün değil. Biz Nişanyan'ın kiraladığı en ucuz köy evlerinden birine yerleşiyoruz. Yukarıdaki otel çok daha güzel ama fiyatları da güzelliğiyle orantılı olarak yüksek.
İkinci eski-Rum-köyümüz Şirince, Adatepe gibi steril bir köy değil. Her ne kadar turizm her şeyin merkezine yerleşmiş olsa da köy havası hala sürüyor Şirince'nin. Dar sokaklarının çok azında araba geçebiliyor. Her yer şarap ve hediyelik eşya dükkanı. Meyve Şarapları nasıl olsa artık Türkiye'nin her yerindeki büyük marketlerde bulunabilir olduğundan çok ilgimi çekmiyor. Şirince'de biraz daha ucuz sadece. Yemek yemek için Pervin Teyze'nin Yeri'ni tercih ediyoruz. Güzel bir tercih yapmışız. Gittiğimizde bomboş Pervin Teyze'nin Yeri. Köyün yüksek bir yerindeki mekanda güzel manzaraya karşı ayranlarımızı içip gözlemelerimizi yiyoruz. Mevsim otlarından yapılan yemek de gayet lezzetli. Gerçi aç kurt gibi saldırdığımız yemekler biraz ağırlık yapınca hemen kenardaki sedirlere seriliyoruz bir çaydanlık çayımızla beraber. Pervin Teyze'yle de iyi anlaşıyoruz. 
Öz teyzemizin evinde böyle iki seksen serilip saatlerce yatmaya çekiniriz ama burası pek bi sıcak geliyor bize. Keyif çatmak için birebir.
Şirince kilisesi, camisi, çarşısıyla görülmeye değer bir köy. Nişanyan'ın yaptığı evlerin yıkılma tehlikesi altında olması da biran önce ziyaret etmek için beni gaza getirdi. Öğrendiğim kadarıyla Sevan Nişanyan ölünceye kadar işletmesi kendisinde kalması koşuluyla bütün evlerini Nesin Vakfı'na bağışlamış Ayrıca kazancının %10'unu her yıl Nesin Vakfı'na ödeyecekmiş. Şimdilik yıkım tehlikesi ortadan kalkmış gibi görünüyor (sanırım Nesin Vakfı'nın olaya karışması da yıkılma ihtimalini azaltmış).
Sabah kahvaltı için yukarıdaki oteldeyiz. Burası gayet şık yapılmış bir bina. Kahvaltı da çok lezzetli. Dönüş yolumuz uzun olduğundan erkenden bitiriyoruz kahvaltımızı ve İstanbul'a doğru yola koyuluyoruz. Yolumuz üzerinde ziyaret edeceğimiz bir tane eski-Rum köyü daha var: Gölyazı. Bursa sınırları içinde 
Apolyont gölü kıyısındaki Gölyazı, Şirince kadar turistik değil. Turizm köylülerin geçim kaynakları arasında olsa da birinci sırada olmadığı çok açık. Eski evleri, dar sokakları, sanatsal etkinliklerden kalma heykelleriyle görülmeye değer bir köy Gölyazı da. Gölyazı'yla ilgili daha detaylı bir gezi yazısını şu adreste bulabilirsiniz: http://halilyazici.blogspot.com/2011/01/golyazi-apolyont.html
Üç eski-Rum köyünün tadı damağımızda
kalarak Mudanya'dan feribotla dönüyoruz İstanbul'a, işimize gücümüze... Ama nasıl olsa arayı çok açmadan yeniden ziyaretlerine gideceğimizi de biliyorum.
Fotoğraf Listesi:
1- Adatepe Pansiyon'un bahçesi
2- Mordoğan sahilindeki hayalet gemi
3- Mordoğan Ayışığı Pansiyon'un bahçesinde keyif çatarken
4- Şirince'de Pervin Teyze'nin yeri
5- Apolyont Gölü
6- Gölyazı'da duvar süslemesi
Önerilen Sayfalar:
- Karayoluyla Yunanistan & Bulgaristan 1 - Dedeağaç, Gümülcine, İskeçe, Kavala
- Karayoluyla Yunanistan & Bulgaristan 2 - Halkidiki, Selanik ve Seres
- İzmir'de Bir Gün (Gelmişken İzmir Merkezi de gezmek isteyenler için.)
- Kaz Dağlarının Eteklerinde... (Adatepe de var)
- Bursa'da Huzur
- Bozcaada'da kısa bir tatil
- Trabzon Merkez ve Ayder
- Gökçeada
Yıllardır hep televizyondan izlediğim Rio karnavalını yerinde 
görmeye karar vermiştim. O sambacı kızlar, sokaklarda dans ederek eğlenen insanlar, sabahlara kadar su gibi içki tüketilen partiler... Ancak Brezilya'da karnaval kutlamalarını araştırmaya başlayınca başka şehirlerde de çok güzel kutlamalar yapıldığını gördüm. Eyaletlere bölünmüş olan Brezilya'da katılımcı sayısı bakımından en büyük karnaval Recife ve ona bağla Olinda kasabasında yapılıyomuş. Ardından ikinci büyüğün Salvador ve üçüncü büyük karnavalın da Rio'da yapıldığını öğrenmem üzerine Rio karnavalı planını iptal ettim hemen. Rio'daki karnavalda sokaklarda samba okullarının gösterileri kenarlardan izleniyormuş. Salvador'da ise ücret karşılığı tişört alırsanız (bilet yerine tişört alıyorsunuz) siz de grupların arkasından sokaklarda yürüyebiliyorsunuz ya da karnaval kutlamalarını iyi gören yerlerdeki partilere katılabiliyorsunuz. Olinda ve Recife'de ise sokaklarda çalıp-dans ederek yürüyen grupların arkasında siz de hiç bir ücret ödemeden takılabiliyorsunuz. Aslında karnavalı Salvador'da kutlamak gibi bir niyetle gittim Brezilya'ya ama Olinda öylesine eğlenceliydi ki Salvador planını iptal edip Olinda'da kalmaya karar verdim.
THY'nin Sao Paulo'ya giden uçağının ardından 3 saat sürecek bir yolculukla Recife'ye ulaşabilirsiniz. İstanbul-Sao Paulo arası 13 saat sürüyor, uzun yolculuğa hazırlıklı olun. Brezilya saatiyle akşam 7 civarında varıyor uçak Sao Paulo'ya. Brezilya'nın
para birimi real neredeyse TL'yle birebir ayni değerde (1 real = 0,98 TL gibi bir şey di sanırım ben oradayken şimdi ne olmuştur bilemem). Real 'real' diye okunmuyor bu arada r'yi h diye telaffuz ediyoruz Brezilya'da. 'Resife' değil 'Hesife' diyoruz mesela. Ben Recife'ye geçmeden önce havaalanındaki otelde 1 gece dinlenmeyi daha doğru buldum. Recife'ye çok alakasız bir saatte varacaktım yoksa. 150 lira gibi fiyatla bir gece 4 m2'lik bir içinde tuvaleti banyosu bulunmayan yurt odası gibi bir odada kaldım. Brezilya içinde TAM, Gol, Azur ve Webjet olmak üzere 4 havayolu şirketi uçuyor. Azur Sao Paulo'daki diğer havaalanından uçuyormuş. Webjet'in bilet satış gişesini ise bulamadım. Karnaval zamanı hem kalacak yer hem de uçak biletleri aşırı pahalı oluyor o yüzden tarihleriniz belliyse önceden bilet almanız ulaşımı biraz ucuzlatabilir. Konaklama için de son anda yüksek ücretlere mahkum olabilirsiniz ama aynı zamanda son dakika çok ucuza evler bulmanız da mümkün.
Recife havalimanından önce 040 numaraya binip ardından Bao Viagem üzerinde inip 910 numarali otobüse binerek Olinda'ya ulaşmak mümkün. Brezilya'ya gidecek olanlar İngilizce'nin burada her kapıyı açmadığını bilseler iyi olur. Ülkede en çok konuşulan yabancı dil İspanyolca. Ama okumuşu okumamışı istisnasiz size şöyle yaklaşıyor "Hiç Portekizce bilmeden mi geldim Brezilya'ya? Madem buraya geliyorsun Portekizce öğrenmiş olmalıydın". Beden dilinin İngilizce'den çok daha fazla işe yarayacağını aklınızdan çıkarmayın.
Karnaval 4 gün mü 5 gün mü sürüyor tartışmalarını boşverip çarşambadan çarşambaya karnaval etkinliklerinin sürdüğünü ama cuma-cumartesi-pazar ve pazartesinin en yoğun kutlamaların olduğu zaman olduğunu aklınızdan çıkarmayın. Karnaval her sene farklı tarihlerde kutlanıyor ama başlangıç hep Çarşamba oluyor.
Gelelim karnavala... Olinda'da karnaval sabah saatlerinden itibaren tıklım tıklım sokaklar demek. Hava sıcaklığı gece 20 gündüz 32 derece arasında değişiyor, sadece arada sırada yağmur yağıyor onun dışında çok sıcak. Şubat-Mart gibi Türkiye'de kış hüküm sürerken sakın palto 
kazak götürmeye kalkmayın... Olinda'da tek tük özel mekan var onun dışında bütün kutlama sokaklarda geçiyor. Büyük köpükten kutuların içinde buzlu suda soğutulan Skol biralar ve Smirnoff ICe'lar içilerek sabahlara kadar sokaklarda dans etmek geçen grupları izlemek ya da Brezilyalı pop müzik gruplarının belli yerlerde verdikleri konserleri izlemek demek karnaval.
Ayrıca Olinda'da sahil boyunca bulunan mekanlarda okyanus manzarasına karşı da biranızı yudumlayabilirsiniz. Deniz aşırı dalgalı ayrıca şehrin arıtma tesisleri çok iyi çalışmıyor sanırım; kasabanın kuzeyinde plajlar var denize girmek isteyenler için.
Brezilya'nin geri kalanı gibi Olinda'da da güvenlik konusuna dikkat etmeniz gerekiyor. Polis kontrol noktalarının dışında dolaşmanız pek tavsiye edilmiyor. Üzerinizde kesinlikle pasaport cüzden cep telefonu taşımayın ya da ucuz bir cep telefonu bulduysanız onunla dolaşın. Aynı şekilde pahalı bir fotoğraf makinesi de sizi yan kesicilerin kapkaççıların hedefi haline getirebilir. Ancak her ihtimale karşı üzerinizde hırsızlara vermek için 20 real gibi bir miktar da mutlaka 
bulundurun. Paranızı farklı ceplerinize dağıtın.
Karnavalda en çok karnaval tişörtü almak istedim ama bilet olarak da kullanılan bu tişörtlerden güzel birini almak nasip olmadı. Çok terletecek naylonlu parlak bir kumaştan da olsa renkli renkli çok güzel tişörtler bunlar.
Olinda'da kalacak yer sorununu aslen Belçikalı olan ama 6 yıldır Olinda'da emlakçılık yapan Johan sayesinde çözdük. Bir haftalığına iki odalı evi 2500 real'e kiraladık. Otel ya da hosteldense ev kiralamk çok daha mantıklı bir seçim. Bütün kasaba halkı neredeyse evlerini kiraya vermek için bir haftalığına boşaltıyor ve Olinda'ya gittiğinizde rahatlıkla bizim ödediğimizden de daha ucuza son dakikada boş kalmış evleri kiralayabilirsiniz.
Brezilya deyince akla hep gelen güzel kalçalı kadınlar her yerde karşınıza çıkıyorlar Olinda'da ama yukarıda da bahsettiğim gibi dil problemi önemli bir problem. Yine de sokakta yürürken gözgöze geldiğiniz bir kadınla öpüşmek de çok normal kabul ediliyor. Karnaval sırasında Olinda'ya gelenlerin %90'ı Brezilyalılar. Etrafta 20 li yaşlarında taş hatunlar ve yapılı vücutlu erkekler salınıp duruyorlar. Son olarak tanıştığınız biriyle yalnız kalacak olursanız değerli eşyalarınıza mukayet olmaya dikkat edin; Brezilya'da hırsızlık gerçekten çok yaygın.
Biraz da Olinda'dan bahsedecek olursak UNESCO'nun koruma altına aldığı şehir pastel renklerdeki 1 ya da 2 katlı evlerden oluşuyor. Öyle her adım başı bakkal çakkal manav falan bulmayı ummayın. Döviz bürosu bile yok kasabada, internet cafe sahile paralel caddede ve hepi topu 12 tane bilgisayara sahip (karnavalda yaklaşık 1 milyon kişinin Olinda'ya geldiğinden bahsediliyor). Kasabada şirin kiliseler var ama sokakların o korunmuş estetiği çok daha etkileyici. Karnaval zamanı binaların önemli bir kısmının etrafını tahtalarla kaplıyorlar çünkü 
karnaval sırasında bütün duvarlar tuvalet işlevi görüyor. Sabahları caddeleri yıkayıp ilaçlayan temizlikçileri görürseniz şaşırmayın.
Karnaval sırasında Recife'de de çok daha kalabalık konserler yapılıyor ama Brezilya müziği nedense bana çok sıkıcı geldi. Hepsi birbirinin benzeri şarkıların söylendiği konserleri dinlemeye gittiyseniz kalabalığın içinden çıkmakta zorlanmayı göze alın mutlaka. Keza biz Recife'deyken yağan yağmurda sığınacak bir yer bulamayıp donumuza kadar ıslandık.
Seneye yeniden gelicem diyerek ayrıldım Olinda'dan... Diğer şehirlerde karnaval nasıldır bilmiyorum ama Olinda'daki karnaval gayet eğlenceli geçiyor, hele etrafınızda eğleneceğiniz arkadaslarınız varsa biraz da Portekizce öğrenirseniz gitmeden önce tadından yenmez...
Fotoğraf Listesi:
1- Maskeli poz vermemek olmaz
2- Karnaval alanı
3- Devasa kuklalar
4- Olinda'nın meşhur, renkli evlerinden biri
5- Bu da en meşhur olanı
6- Rengarenk süslemeler
Önerilen Sayfalar:
- RocknCoke merkezinde müzik festivalleri
dinceryazici79@gmail.com
Kısacık bir tatili Gürcistan'da yaşayan arkadaşım nedeniyle Tiflis'te geçirmeye karar verdim. Akşam 16:30'da varan uçakla geldim tiflis'e. Aslında bir gece önce sabaha karşı olan uçakla gelmeyi de düşündüm ama hem yorgunluk hem de bilmediğim bir şehirde gece gece ortalıkta kalma ihtimali çok cazip gelmedi.
GEL arasında değişiyor ve en az 2 tane sipariş etmek gerekiyor. Ardından kababi sipariş ediyoruz ama icinde gollandro olduğu için ben yiyemiyorum. Sonra baktım da khinkalide de gollandro varmış ama neyse ki çok az. Khinkaliyi yerken ilk başta küçük bir ısırık aldıktan sonra açılan delikten içindeki karışımın suyunu emmeniz bekleniyor. Bu kısım bana çok cazip gelmedi. Ama khinkali genel olarak güzel ve ucuz bi atıştırmalık. Rustaveli Caddesi'nin sonlarına yakın olan Khinkali House'dan çıkıp içmek için bi yerlere gitmeye karar veriyoruz. Rustavali'nin sonlarında 1-2 sokak boyunca yayılmış olan barlar boş ve fazla avrupai, biz daha gürcü şeyler arıyoruz. Bu sefer ters yöne yürüyüp Freedom Square'e geliyoruz ve old town'a doğru yürürken içkilerimizi alıp küçük bi parkta içmeye başlıyoruz. İçki Tiflis'te çok ucuz. Her şey gayet ucuz ama içki ekstra ucuz. Bira, votka ve şarap gayet güzel. Sabah kahvaltısında bira içen tipler Tiflis'te gayet normal, parklarda rahatça içki içmek de öyle... Gecenin sonunda hostele döndüğümüzde çok yorgunuz.
çok zor geliyor bana. Gidip kahvaltı yapacağımız bi yer arıyoruz. Sonunda bulduğumuz mekan Mariana'ya biraz pahalı geliyor ama sunulan yiyecek ve içecekler gayet doyurucu. Orta boy sipariş ettiğimiz Katchapuri'yi görünce büyük boyu nasıl oluyor diye sormadan edemedik. Bizim pidenin kapalı olani gibi bir şey Katchapuri, peynirlisi çok yaygın özellikle.
terk etmek istemiyorum. Mariana beni Taglaura restorana götürüyor Bazaleti Palace Hotel'in hemen yanındaki. Fıstıklı patlican çok lezzetli değil ama yenilebilir, masaya gelen domates sosuna başka ne katmışlar bilmiyorum çok zorluyor beni. Khinkali dünkünden daha güzeldi. Barbekü tavuk normaldi, beyaz şarap diye sipariş edince gelen roseden daha kırmızı şarabı önce yanlışlıkla getirdler sandım ama burda beyaz şarap bu renk oluyormuş. Müziklere gelince içerisi aile gazinosu gibiydi; çocukları eşleri dostlarıyla gelmiş kalabalık aileler, genç çiftler, erkek erkege gelmiş gruplar... Gürcü ve Rus müzikleri başlayınca ise hepsi kendini piste atıyor yöresel dansları pop müzik ritmlerine uyarlamış şekilde dans ediyorlardı. Bazi figürler çok ilginç gelse de genellikle kadınlar da erkekler de güzel dans ediyorlar... Eğlenmeyi biliyorlar belli. Büyük büyük dedemden gelen Gürçü kanımmış belki de dans etmeyi sevmemin nedeni kimbilir? ;) Saat 11'i geçerken müzik bitti ne yazik ki. Ardından da yeni sipariş almayi biraktılar. Biz de daha önce 4 lari'ye gittiğimiz yoldan dönmek için taksicilerle pazarlık yapmaya başladık. 7 ila 10 lari arasında para istiyorlardı genellikle. Neyse 5'e anlaştık birisiyle ve Rustaveli'nin sonundaki barlar sokağına geldik. Canlı müzik
yapılan yerlerden içerde hayat olanı 1-2 taneydi. Salı gecesi bunu bile bulduğumuza şükredip birine dalıyoruz. Metallica'dan Nothing Else Matters çalarken Gürcü abilerimden biri turist bi kadını dansa kaldırıyor... Bizim meşhur düğün dansına başladıklarında dudağıma yerleşen hafif tebessüme engel olamıyorum. Gecenin sonu gelmiş de uzatmaları oynuyoruz belli ki. Yorgun argın dönüyoruz hostelimize.
